| Résumé de "Une Europe
du tout-anglais ?" du professeur Robert Phillipson, présenté dans
"Le Figaro". / Resumo de “Ĉu nur-angla Eŭropo?” de prof. Robert Phillipson,
prezentita en "Le Figaro". Cliquez / Klaku
|
| Résumé de "Impossible
? Nous le rendons possible", discours de l'annonceur Etsuo Miyoshi
(président de la compagnie Swany). / Resumo de “Ne ebla? Ni igas ĝin
ebla”, prelego de anoncanto Etsuo Miyoshi (prezidanto de la kompanio
Swany). Cliquez / Klaku |
| Contenu de la page d'annonce
dans le quotidien français "Le Figaro" du 12 mai 2006. Cliquez
/ Klaku
|
| Enhavo de la tutpaĝo anonco en la franca tagĵurnalo “Le Figaro” de la 12-a de majo 2006.Cliquez / Klaku |
 |
| Impossible? Nous le rendons possible | Ne ebla? Ni igas ĝin ebla | ||||
| Résumé de la conférence présentée lors du Congrès International de la Jeunesse Espérantiste par Etsuo Miyoshi, président de «Swany Corporation», le 2/8/2005 à Zakopane (Pologne), où se sont rassemblées 455 personnes venant de 41 pays. | Resumo de prelego dum “Internacia Junulara Kongreso” de Esperanto, Etsuo Miyoshi, Prezidanto de Swany Korporacio , je la 2005-08-02 en Zakopane (Pollando), kie dum unu semajno kolektiĝis 455 personoj el 41 landoj | ||||
| Un amour de perdu, une mission de trouvée. | Perdinte amon mi trovis mision | ||||
| A 23 ans, je suis parti très tôt de chez moi, en scooter. Il faisait un froid glacial, ce matin-là. Durant mes études supérieures, j’étais épris d’une jeune fille, mais ce n'était pas réciproque. J’avais perdu tout espoir et j'avais envisagé de mettre fin à mes jours. Mon engin me conduisit machinalement à Tokyo, chez mon frère. Après 20 heures de route, supportant un froid mordant jusqu'à l'os et la fatigue qui me paralysait, j’ai atteint sa maison et je me suis lamenté durant une heure. Pour la première fois de ma vie, je montrais mes larmes à quelqu'un. | Kiam mi estis 23 jaraĝa, mi forlasis hejmon skotere. Estis fridventa frumateno. Kiam mi estis studento de supera mezlernejo mi ŝatis iun knabinon, sed ŝi rifuzis min. Mi perdis tutan esperon, kaj mi eĉ volis sinmortigi. Mia stirilo nature direktis min al Tokio kie mia frato loĝis. Eltenante glacian malvarmon kaj ĝisostan lacon, post 20 horoj mi atingis lian domon, kaj mi ĝemploradis 1 horon. Estis la 1-a fojo ke mi montris larmojn al iu. | ||||
| Mon aventure consterna ma famille et mon père prit aussitôt l’avion pour Tokyo. De là, nous sommes allé retrouver ma mère près d’une source thermale au sud d’Osaka. C'est alors que mes parents m'ont donné ce conseil: « Fais une retraite au centre Oomoto». Oomoto est une religion shintoïste. Je n’avais plus de raison de vivre, et j'ai accepté leur proposition. J'ai pris le train jusqu’à Kameoka (préfecture de Kyoto) et je me suis cloîtré pendant 40 jours. Chaque matin, à 5 heures, je nettoyais les toilettes, ensuite, je priais dans le sanctuaire et je suivais des cours. Chaque soir, je lisais les œuvres du maître Hidemaru Deguchi, le mari de la troisième guide spirituelle. Ses œuvres firent sur moi une forte impression. Il a notamment écrit: «Quiconque naît en ce monde a une mission qui lui est propre», je fondis en larmes. Quelle chose admirable que le ciel nous ait donné, à chacun d'entre nous, une mission digne de vivre. Je repris espoir et pus commencer à travailler avec énergie. | Mia aventuro konsternis miajn familianojn, kaj mia patro tuj flugis al Tokio. Tuj poste ni kunvenis kun mia patrino ĉe varma fonto sude de Osako. Tiam gepatroj rekomendis al mi “Vi asketu ĉe Oomoto Centro”. Oomoto estas ŝintoisma religio. Mi ne havis alian manieron por pluvivi, do mi akceptis ilian proponon. Mi trajne veturis al la urbo Kameoka, Kioto, kaj mi asketadis dum 40 tagoj. Ĉiumatene je la 5-a mi purigis necesejojn, poste preĝis en sanktejo kaj ricevadis lecionojn. Ĉiuvespere mi legis verkojn de majstro Hidemaru Deguchi, la edzo de la 3-a spirita gvidantino. Liaj verkoj forte impresis min. Li interalie skribis: “Ĉiu naskiĝas ĉi-monde kun sia unika misio", mi elfluigis larmojn. Kia mirinda afero, ke ĉielo donis indan mision por vivi ankaŭ al ĉi tia mi. Mi kaptis novan vivkuraĝon kaj povis eklabori energie. | ||||
| Cinq ans auparavant, alors âgé de 18 ans, en 1957, j’avais commencé à travailler dans l’entreprise de mon père. Nous fabriquions des gants pour l’hiver et le ski. Nous produisions seulement du printemps à l’automne, et donc, en fin d'année, nous demandions à ceux que nous avions embauchés: «veuillez revenir en avril» et nous les congédions jusque là. Ils devaient alors vivre du chômage. | 5 jarojn antaŭe, estante 18 jaraĝa en 1957, mi eklaboris en la kompanio de mia patro. Ni fabrikis vintrajn kaj skiajn gantojn. Ni produktadis de printempo ĝis aŭtuno, do jarfine ni petis al la dungitoj "bonvole revenu aprile" kaj maldungis ilin. Dume ili devis vivi per senlabora asekuro. | ||||
| Pendant que j’étais en retraite, j'avais pris la décision de créer «une entreprise exceptionnelle ». Pendant quelques mois, j'ai souffert de cette situation difficile. Finalement, j'ai proposé à mon père: «je veux vendre des gants aux Etats-Unis et en Europe». Il me répondit sur un ton inquiet: «tes jambes sont affaiblies par la poliomyélite et tu ne connais pas l’anglais. Est-ce raisonnable?». J'ai répondu: « On verra, j'essaierai». | Dum asketado, mi decidis fari "elstaran kompanion". Dum kelkaj monatoj mi suferis tiun malfacilan situacion. Finfine, mi proponis al mia patro, "mi volas vendi gantojn al Usono kaj Eŭropo". Li zorge diris: "viaj kruroj malfortas pro poliomjelito kaj vi ne scipovas la anglan, ĉu tio eblas?". Mi respondis "ĉiuokaze mi provos". | ||||
| En 1964, quand eurent lieu les Jeux Olympiques de Tokyo, j'ai pris l’avion via Honolulu, San Francisco, et suis arrivé à New York. Le lendemain matin, je suis entré dans un café et ai commandé haut et fort: « hotto-miruku, toosuto, remontii», mais la serveuse n'a rien compris. J'ai répété fort plusieurs fois, mais sans succès. C’est alors qu’est entré un étudiant japonais qui m’a aidé. Il a prononcé «hot milk» au lieu de «hotto-miruku», «tea with lemon» au lieu de «remontii». Tout mon corps ruisselait de sueur et de honte. | En 1964 kiam Tokiaj Olimpioj okazis, mi flugis tra Honolulu, San Francisco, kaj atingis Novjorkon. La sekvantan matenon mi eniris kafejon, kaj vigle mendis "hotto-miruku, toosuto, remontii", sed la kelnerino ne komprenis. Mi kriadis multfoje, sed mi ne sukcesis. Tiam envenis japana studento, kaj li helpis min. Li prononcis "hot milk" anstataŭ “hotto-miruku” “tea with lemon” anstataŭ “remontii”. Mi abunde ŝvitis tutkorpe pro honto. | ||||
| Je téléphonai à mon père, mais la standardiste ne comprit pas mon anglais et raccrocha le combiné. Je suis donc revenu à la charge et l'ai sollicitée plusieurs fois, mais en vain. J'ai donc dû me rendre à son bureau et pour finir, nous avons communiqué par écrit. Après avoir attendu une demi-heure, j'ai parlé avec mon père, et à nouveau, je transpirais de tous mes pores. | Mi telefonis al mia patro, sed la telefonistino ne komprenis mian anglan, kaj ŝi remetis aŭdparolilon. Do mi multfoje atakis kaj petadis ŝin, sed ne sukcesis. Do, mi devis iri ŝian oficejon, kaj finfine komunikis skribe. Atendinte duonhoron, mi parolis kun mia patro, kaj denove ŝvitis tutkorpe. | ||||
| Ainsi, après avoir trouvé un interprète, je me suis rendu dans plusieurs entreprises important des gants, mais presque aucune ne m’a reçu. Je souffrais de la barrière linguistique et je perdais courage pour me rendre en Europe, mais je me rappelai mon but. Dans l’avion pour l’Allemagne, je me suis pris à douter qu’il allait vraiment à Hambourg. J'ai cherché un Japonais dans l’avion, mais n’en ai pas trouvé un seul. Pour remédier à mon inquiétude, j'ai tenté de trouver un interprète pour visiter les entreprises important des gants. De retour à l'hôtel, en pleine nuit, mes yeux ruisselaient de larmes, et je me demandais vraiment si je pourrais trouver des clients, si un interprète viendrait, si j’aurais assez d’argent, etc. Et je me demandais si je pourrais rentrer au Japon? | En tiaj cirkonstancoj, mi trovinte interpretiston, vizitis plurajn gant-importajn kompaniojn sed preskaŭ neniu akceptis min. Mi suferadis pro la grandega lingva muro, kaj mi perdis kuraĝon por veturi al Eŭropo, sed mi rememoris mian celon. En la aviadilo al Germanio, mi dubis ĉu ĝi vere iros al Hamburgo. Mi serĉis japanon tra la aviadilo, sed trovis eĉ ne unu. Venkinte tian maltrankvilon mi serĉis interpretiston, kaj vizitadis ganto-importajn kompaniojn. Nokte en hotelo, miaj okuloj fluigis larmojn, mi maltrankvilis ĉu mi povus trovi klientojn, ĉu interpretisto venos, ĉu la mono sufiĉas, ktp. Kaj mi ege zorgis ĉu mi povus reveni al Japanio? | ||||
| Une semaine plus tard, j'ai pris l’avion pour Milan. Dans la salle de bains, à l’hôtel, j'ai vu près de la cuvette des W-C, une autre cuvette. Qu’est-ce que ça pouvais bien être? Cet objet rare, en porcelaine, m’intriguait. Vous connaissez tous le bidet? Je me suis assis dessus et j'ai tourné le robinet. De l’eau chaude a jailli, je me suis brûlé les fesses et j'ai souffert durant quelques jours. | Unu semajnon poste, mi flugis al Milano. En la hotela banĉambro mi vidis apud la necesujo alian necesujon. Kio estas tio? Tiu rara porcelanaĵo interesis min. Vi ĉiuj konas bideon? Mi sursidis ĝin kaj turnis la kranon. Varma akvo elŝprucis, mia gravaĵo brul-vundiĝis, kaj mi suferis dum kelkaj tagoj. | ||||
| Je ne pouvais pas non plus calculer en lires italiennes, et je me contentais donc de présenter de l’argent dans la paume de ma main aux chauffeurs de taxis en disant: «je vous en prie, prenez ». Dans les restaurants, des plats totalement inconnus étaient au menu. Il était très difficile de trouver l’adresse des clients. C’est de cette façon que j'ai fait le tour du globe pendant un mois. | Ankaŭ, mi ne bone povis kalkuli la italan monon ‘Lira’, do mi nur ofertis monon surmane al taksiistoj, "bonvolu, vi prenu”. Multloke aperis kuriozaj manĝaĵoj, kaj speciale ege konsterne estis trovi la adresojn de klientoj. Tiamaniere dum unu monato mi ĉirkaŭis la globon. | ||||
| De retour à Tokyo, je suis descendu par la passerelle, mais mes pieds ankylosés semblaient ne pas toucher le sol de l’aéroport. Je me sentais comme un somnambule. Très inquiet, je suis allé consulté un médecin, mais il n'a pas trouvé le problème. Les symptômes ont disparu au bout d'une semaine. J’avais été contrarié par les barrières linguistiques, les décalages horaires, les repas, les brûlures, les devises étrangères, et tant d'autres choses que je ne supportais pas. Tout cela m’avait terriblement perturbé. | Alveninte Tokion mi malsupreniris la ŝtuparon, sed miaj piedoj ŝvebis kaj ne atingis la flughavenan teron, mi sentis min kvazaŭ somnambulo. Ege zorgante mi vizitis kuraciston, sed li ne trovis la problemon. Tia malsano boniĝis post semajno. Min ĉagrenis lingvaj muroj, tempo-diferencoj, manĝoj, brul-vundiĝo, fremdaj valutoj ktp, kiujn mi ne eltenis. Tiaj ŝokis min ekster-ordinare. | ||||
| Je me suis mis à apprendre l'anglais aussitôt après, pour exporter des gants. J'ai appris avec la radio nationale japonaise NHK, pendant 3 ans, sans prendre de vacances, Je me suis également entraîné sans relâche à prononcer le discours de J-F Kennedy, dans la voiture de l'entreprise. J'ai répété 700 fois ce discours d'une heure, à haute voix, pour bien me le mettre en tête. | Mi eklernis la anglan tuj poste, por eksporti gantojn. Mi lernadis per japana nacia radio NHK, senferie dum 3 jaroj. Ankaŭ mi ĉiam parolis kun la prelego de J.F. Kennedy en kompania aŭto. Mi 700 fojojn elparolis tiun 1-horan prelegon, laŭtvoĉe por enkapigi. | ||||
| J'ai fait la connaissance du monde espérantiste, mais... | Mi konatiĝis kun la Esperanta mondo sed ... | ||||
| Pendant que j'apprenais l'anglais, j'ai lu "Voyage en Espérantie", de M. Kyotaro Deguchi, conseillé au Centre Oomoto, fils du maître Hidemaru et petit-fils du très grand Onisaburo Deguchi (un des deux fondateurs de Oomoto). J'ai découvert l'existence d'un monde idéal et égalitaire. L'auteur avait participé au concours d'orateurs espérantistes durant le 48-me congrès universel à Sofia en 1963 et avait remporté le premier prix. Je fus gagné par une très grande émotion et me suis promis qu'un jour j'apprendrais l'Espéranto. | Dum mi lernadis la anglan, mi legis "Vojaĝo en Esperantujo" verkitan de s-ro Kyotaro Deguchi, konsilanto de la Oomoto-Centro, filo de majstro Hidemaru kaj nepo de giganto Onisaburo Deguchi (fondinto de Oomoto). Mi eksciis pri la ekzisto de ideala kaj egala mondo. La verkinto partoprenis en la E-a oratora konkurso dum la 48a UK en Sofio en 1963, kaj gajnis la duan premion. Mi ekscitiĝis pro grandega emocio, kaj mi decidis ke mi lernu E-on iam. | ||||
| Je suis allé chez "Sears Roebuck", le plus grand établissement du monde, à Chicago. J'ai posé des échantillons de nos gants sur la table, et le responsable des achats, M. Stewart, m'a interrogé sur les prix, les matériaux, etc... J'ai répondu à toutes ses questions les unes après les autres, et après 20 minutes seulement, il m'a dit: "Veuillez m'excuser: j'ai un autre visiteur". Par la suite, j'ai rendu visite à "Sears" tous les 4 mois pendant 3 ans, mais il ne voulait qu'obtenir des informations. Le nouveau responsable des achats, M. Hanson, n'a pas voulu non plus acheter nos produits. Après 6 ans et à peu près 20 visites, le nouveau responsable des achats, M. Bridges, a été touché par mon assiduité durant ces 6 années. Il a promis de nous rendre visite pour vérifier si nous étions une entreprise crédible, et il s'est mis à acheter nos gants. À présent, "Sears" achète régulièrement pour quelques millions de dollars chaque année. Voilà comment j'ai fait cent fois le tour du monde, comment pendant vingt ans, tel un pionnier, j'ai mis sur pied ce commerce et comment je me suis fait quelques dizaines de clients. | Mi frekventis ‘Sears Roebuck’ en Ĉikago, la plej granda vendejo en la mondo. Mi metis ekzemplerojn de niaj gantoj sur lia tablo, la aĉetisto s-ro Stewart demandis min pri la prezoj kaj materialoj ktp. Do, mi respondis unu post la alia, sed post nur 20 minutoj li diris min “bv. foriri”. Mi vizitadis ‘Sears’ ĉiun 4-an monaton dum 3 jaroj, sed li nur volis akiri de mi informojn. Ankaŭ la nova aĉetisto s-ro Hanson ne volis aĉeti niajn produktojn. Post 6 jaroj kaj ĉ. 20 vizitoj, la nova aĉetisto s-ro Bridges kortuŝiĝis pri mia 6 jara vizitado kaj promesis viziti Japanion. Konstatinte ke ni estas fidinda kompanio, li ekaĉetis niajn gantojn. Ĝis nun ‘Sears’ aĉetadas je kelkmilionoj da dolaroj jare. Tiel mi ĉirkaŭis la terglobon 100-foje, dum pli ol 20 jaroj pionire ekebligis komercadon, kaj akiris kelkdek klientojn. | ||||
| Dans les années soixante, nous exportions vers l'Europe et les Etats-Unis. Mais peu à peu, les clients ont cessé d'acheter japonais, car les gants coréens et taiwanais coûtaient moins cher. Les commandes diminuaient de 30% par an. Donc nous avons prospecté en Corée et à Taiwan en vue d'y fabriquer nos produits. Finalement, nous avons décidé d'investir en Corée en 1972, car ce pays au climat froid comprenait bien l'utilité des gants. | En la 60-aj jaroj, ni eksportadis al Eŭropo kaj Usono. Sed la aĉetantoj iom post iom ĉesis aĉeti el Japanio, ĉar la koreaj kaj tajvanaj gantoj kostis malpli. La mendoj malmultiĝis je 30% jare. Do, ni esploris Koreion kaj Tajvanon por produkti tie. Finfine, ni decidis investi al Koreio en 1972, ĉar malvarma Koreio bone komprenis la bezonecon de gantoj. | ||||
| Je suis allé en Corée près de 100 fois, et notre équipe a appris comment couper et coudre des gants à plus de 1000 employés. Mais, sans la connaissance de la langue coréenne, je ne pouvais communiquer avec eux. Donc, j'ai invité un professeur de l'école Berlitz, méthode mondialement connue pour ses cours de conversation en langues étrangères. J'ai appris de manière intensive la langue coréenne, durant 5 mois à raison de 10 heures par jour, après le repas de midi. Une leçon en tête à tête ne laissait pas une seconde de répit, j'étais, on peut le dire, un quasi-forçat. On m'a martelé 4000 mots en tête, sans me laisser un instant pour apprendre l'Espéranto. | Mi preskaŭ 100 fojojn flugis al Koreio, kaj nia stabo edukis kiel tranĉi kaj kudri gantojn al pli ol 1,000 dungitoj. Sed sen scipovo de la korea lingvo, mi ne povis komuniki kun ili. Do mi invitis instruiston de Berlitz lernejo, mond-fama por fremd-lingva konversacio. 5 monatojn mi intense lernadis la korean post tagmanĝo 10 horojn ĉiutage. Vid-al-vida leciono ne lasis sekundon da paŭzo, ja mi estis kvazaŭ malliberulo. Tiam enmarteliĝis 4,000 vortoj. Kaj mi ne povis eklerni E-on. | ||||
| Dans les années quatre-vingts, les clients ont cessé d'acheter chez nous, et sont allés à Shanghai. Comme un salaire en Corée était 5 fois plus élevé qu'en Chine, le déficit grandissait de plus en plus. Nous craignions la faillite. Dans les années quatre-vingts, nous avons été contraints de délocaliser en Chine. C'était la seule solution pour survivre. | En la 80-aj jaroj ĉesis veni la klientoj, kaj ili iradis al Ŝanghajo. Ĉar salajro en Koreio estis 5 oble alta ol Ĉinio, pro tiuj situacioj pli kaj pli altiĝis la deficito. Ni nur atendis la bankroton. En la 80-j jaroj, ni estis devigataj translokiĝi al Ĉinio. Tio estis la sola maniero por pluvivi. | ||||
| "La longue route entre Kagawa et la Chine" | "La granda irado inter Kagawa kaj Ĉinio" | ||||
Je
me suis rendu en Chine 6 fois et j'ai obtenu un contrat pour créer
une entreprise commune sino-japonaise. Communistes et capitalistes
ont dû négocier pendant six semaines. Le 14 mai 1984, quand nous avons
signé le contrat, ma femme a reçu un appel téléphonique d'Oomoto.
Maître Hidemaru venait de calligraphier "la longue route entre
Kagawa et la Chine" - Kagawa est notre préfecture - bien que
je n'aie pas informé Oomoto de mon voyage. Ils ont dit à ma femme
qu'au vu de diverses informations, Oomoto jugeait que cela avait trait
à M. Miyoshi. (*)
|
Mi
vizitis Ĉinion 6 foje, kaj atingis kontrakton pri ĉina-japana komuna
entrepreno. Komunistoj kaj kapitalistoj bezonis 6-semajnan negociadon.
En la 14-a de majo 1984, kiam ni subskribis la kontrakton, venis telefonvoko
de Oomoto al mia edzino. Majstro Hidemaru ĵus kaligrafiis "La
granda irado inter Kagawa kaj Ĉinio" - Kagawa estas nia gubernio
- kvankam mi ne informis mian vizitadon al Oomoto. Ili diris ke rezulte
de diversaj informoj Oomoto juĝis, ke tio temas pri s-ro Miyoshi.
(*)
|
||||
| Nous avons envoyé cinq membres de direction, et 400 employés se sont mis au travail avec enthousiasme. Nous étions la première entreprise étrangère dans la province de Jiangsu, qui se situe à 70 kilomètres au sud de Shanghai. Cependant chacun touchait le même salaire.Après 6 mois, de nombreux collaborateurs se sont mis à dormir sur les matériaux de fabrication des gants. La situation était déplorable et nous perdions beaucoup d'argent. Nous nous sommes réunis avec les représentants de l'autorité de la ville. Ces réunions étaient comme une lutte à la vie, à la mort. J'exigeai 3 choses : | Ni sendis 5 estraranojn, kaj 400 dungitoj entuziasme eklaboris. Ni estis la unua eksterlanda entrepreno en la gubernio Jiangsu kiu situas 70km sude de Ŝanghajo. Tamen ĉiu ricevis la saman salajron, do post duonjaro, multaj el ili ekdormis sur la gantaj materialoj. Ni estis en terura stato kaj grande malprofitis, kaj ni kunsidis kun la urbaj aŭtoritatuloj. Tiuj kunsidoj estis kiel batalo pri vivo aŭ morto. Mi postulis tri aferojn: | ||||
| 1)
une direction japonaise de la fabrique jusqu'à ce qu'elle soit devenue
rentable; 2) l'introduction d'un salaire à la pièce; 3) le renvoi de 100 employés qui avaient dormi pendant leur journée. |
1.
Japanoj direktos la fabrikon, ĝis profiteblas. 2. Enkonduko de popeca salajro. 3. Maldungi 100 tagdormintojn. |
||||
| Pour la première et la deuxième exigence, nous sommes parvenus à une solution en deux jours, mais à propos du renvoi, nous nous sommes heurtés à la grande muraille. La direction chinoise, voyant rouge, a frappé sur la table et tonné à mon intention: "il n'est pas question d'un renvoi; en Chine, nous avons la sagesse chinoise". J'ai répliqué du tac au tac: "Ne savez-vous pas que cette sagesse chinoise n'est que stupidité pour le reste du monde?" Durant ces vives discussions, je me suis senti soutenu par la "calligraphie" du maître prédisant un succès. Ils furent surpris de mon enthousiasme. Après un long silence, ils ont transigé: "seulement 50 hommes". J'ai jeté les papiers et tonitrué: "Pourquoi n'ai-je pas le droit de renvoyer des fainéants?" Après quelques heures de bataille, nous avons trouvé un compromis: le renvoi de 75 personnes. | Pri la 1-a kaj 2-a ni solvis dum 2 tagoj, sed pri la maldungotoj ni koliziis al grandega muro. La ĉina estro ruĝiĝinte frapis la tablon kaj tondris al mi "maldungo absolute ne eblas, en Ĉinio ni havas ĉinan prudenton". Mi tuj rekriis: "Ĉu vi ne scias, ke ĉina prudento estas monda malprudento?" Dum tiaj akraj diskutoj apogis min “la sukcesa aŭgura kaligrafiaĵo” de la majstro. Ili surpriziĝis pri mia forta entuziasmo. Post longa silentado, li petis min, "nur 50 homoj." Mi ĵetis paperojn kaj tondris: "Kial mi ne rajtas maldungi pigrulojn?" Post kelkhora milito, ni kompromisis maldungi 75. | ||||
| Grâce au travail à la pièce, le salaire augmenta d'environ 30%. De nombreux collaborateurs se mirent même à travailler une heure plus tôt. La productivité augmenta rapidement et la situation continue à être rentable. | Kun la popeca sistemo, la salajroj altiĝis 30% averaĝe kaj multaj laboristoj eĉ eklaboris 1 horon pli frue. La produktado rapide kreskis, kaj daŭras profitdona situacio. | ||||
| Initiation à l'Espéranto | Eklerno de Esperanto | ||||
| Chaque mois, je me rendais à Shanghai et la question de savoir si j'apprendrais le chinois ou l'Espéranto me tourmentait. En 1995, je choisis l'Espéranto. Un homme de 55 ans avait besoin d'un professeur étranger, sinon, impossible d'accéder à une pratique courante de la langue. Donc, j'ai invité la présidente de l'Association d'Espéranto de Nouvelle Zélande, Mme Sutton. Elle a demandé à venir avec son mari. Quand j'ai répondu que je paierais son billet d'avion aussi, elle a ajouté: "j'ai un chat". | Ĉiumonate mi vizitadis Ŝanghajon, kaj ĉagreniĝis ĉu mi lernu la ĉinan aŭ E-on. En 1995, mi elektis E-on. 55 jaraĝulo bezonis fremdan instruiston, alie mi ne povas atingi fluan kapablon. Do, mi invitis la prezidanton de Novzelanda E-Asocio, s-inon Sutton. Ŝi petis "mi volas veni kun mia edzo". Kiam mi respondis "mi pagos lian flugbileton", sekvis "mi havas katon”. | ||||
| Apprendre l'Espéranto n'était pas une bagatelle. Si j'avais enregistré 10 mots le soir, le lendemain, j'en avais oublié 9. J'ai continué ainsi chaque soir durant 3 heures. J'avais entendu dire que des membres de la compagnie murmuraient: "Notre président est-il devenu fou? Apprendre l'anglais, d'accord. Mais apprendre une langue inutile, qu'est-ce qui a piqué notre président?" | E-lernado ne estis bagatelo. Se mi enmetis 10 vortojn vespere, la sekvan tagon mi estis forgesinta 9. Tiel mi daŭrigis ĉiuvespere 3 horojn. Mi aŭdis ke kompanianoj murmuris "Ĉu nia prezidanto freneziĝis? Studi la anglan, jes. Sed studi neuzeblan lingvon, kion pensas nia prezidanto?” | ||||
| Ma prière et une idée qui fait date | Preĝo kaj epokfara ideo | ||||
| Chaque matin, à 6h30, je prie longuement dans le sanctuaire Oomoto, qu'il pleuve ou qu'il neige, et, aussitôt après, je me mets au travail, jusqu'à 7h du soir, à Swany. Ensuite, M. Miedema, un Néerlandais, m'enseigne, non seulement l'Espéranto, mais aussi l'histoire et la culture de l'Europe, etc. Actuellement, je suis capable de m'exprimer dans cette langue, mais je sens quelques lacunes en lecture et compréhension orale. L'espéranto n'est pas si facile pour un Asiatique, mais je suis optimiste. Si l'Espéranto devient la langue commune du monde, les nouvelles générations parleront à leurs enfants dans leur langue locale et aussi en Espéranto, pour qu'ils soient soient plus ouverts aux autres cultures. | Nun ĉiumatene je la 6:30 mi preĝadas en Oomoto sanktejo, eĉ se pluvas kaj neĝas, kaj tuj poste mi eklaboras ĝis la 7a vespere en Swany. Poste, nederlanda s-ro Miedema instruas ne nur E-on, sed ankaŭ historion kaj kulturon de Eŭropo ktp.Intertempe mi povas sufiĉe paroli ĝin, sed ankoraŭ sentas mankon pri lega kaj aŭskulta komprenpovoj. Esperanto estas ne tiel facila por aziano, sed mi estas optimisto. Se E-o fariĝos monda komuna lingvo, novaj generacioj parolos en lokaj lingvoj kaj E-e al siaj infanoj, por ke ili estu internaciistoj senpene. | ||||
| Il y a plus de mille espérantistes de naissance dans le monde, enfants de couples espérantistes mixtes, et qui parlent donc couramment la langue. | Aktivas en la mondo pli ol 1000 t.n. “denaskaj Esperantistoj”, naskintoj el internaciaj E-istaj geedziĝoj, kiuj flue parolas Esperanton. | ||||
| Il y a 20 ans, la compagnie de transport japonaise Yamato avait publié des pages entières d'articles dans le Journal de l'Economie Japonaise. Ainsi, tout le monde a été informé de la réglementation anti-libérale des transports et un débat s'était instauré. Résultat: le gouvernement les libéralisa fortement. Les prix baissèrent de 30% et les délais de livraison diminuèrent de moitié, ce qui donna une très grande compétitivité. Je décidai donc de faire paraître un article de presse dans l'Union Européenne qui traiterait de l'équité et de la discrimination linguistiques. | Antaŭ 20 jaroj la japana transport-kompanio “Jamato” aperigis tutpaĝajn anoncojn en la “Japana Ekonomia Ĵurnalo”. Do, ĉiuj ekkonis pri la malliberaj transport-reguloj kaj ekfontis diskutado. Rezulte, la registaro draste liberigis ilin. La prezo malaltiĝis je 30% kaj la livertempo duoniĝis, kio donis grandegan konkurencan povon. Do, mi decidis aperigi ĵurnalanoncojn en EU pri lingva justeco kaj diskriminacio. | ||||
| J'ai fait de la publicité dans le "Berlingske Tildende" au Danemark, en 2002, grâce à l'argent que nous avions gardé pour nos vieux jours, avec l'accord de ma chère épouse, plus l'aide de mon beau-fils. Ont apporté leur soutien l'association locale d'Espéranto, un docteur italien, président de l'UEA, R. Corsetti et un diplomate irlandais, président de EEU, Dr S. O'Riain. Donc, des publications dans "European Voice" en Belgique, "La Repubblica" en Italie, "Le Monde" en France et "Die Zeit" en Allemagne. L'an dernier, à nouveau, dans "Le Monde". Et la Pologne, la Lituanie, la Slovaquie, l'Estonie, la Lettonie, la Tchéquie, la Hongrie et la Slovénie. À ce moment-là, notre budget s'est épuisé. | Mi reklamis en ”Berlingske Tildende” en Danio, 2002, per mono konservita por nia maljunaĝo kun akcepto de kara edzino, plus kunhelpo de mia bofilo. Apogis loka E-Asocio, itala d-ro R. Corsetti, prez. de UEA, kaj irlanda diplomato kaj prez. de EEU d-ro S. O’ Riain. Sekve, ”Eŭropean Voice” en Belgio, ”La Repubblica” en Italio, ”Le Monde” Francio kaj ”Die Zeit” en Germanio. Lastjare denove ”Le Monde” kaj Pollando, Litovio, Slovakio, Estonio, Latvio, Ĉeĥio, Hungario, kaj Slovenio. Tiam nia mono elĉerpiĝis. | ||||
| Heureusement, j'inventai la "valise-canne" ("Walkin'Bag"), assemblage d'une canne et d'une valise, qui fait fureur au Japon. Elle soutient le corps deux fois mieux qu'une canne, que l'on doit encore lever à chaque pas. Les jeunes aussi aiment s'en servir, car il est possible de la pousser le long du corps en utilisant six fois moins d'énergie. C'est grâce à une décision du comité de direction de notre entreprise qui m'autorise à utiliser une partie du profit de cette invention, que je puis poursuivre la campagne pour l'espéranto. | Sed feliĉe, mi inventis la ”Baston-Valizon” (”Walkin'Bag”), kunmetaĵo de bastono kaj valizo, kiu furoras en Japanio. Ĝi apogas la korpon duoble ol bastono, kiun oni je ĉiu paŝo devas mem levi. Ankaŭ junuloj ŝatas uzi ĝin, ĉar per 1/6 da energio eblas puŝi ĝin apudkorpe. Pro tio ke en la direktora kunsido estis decidite ke mi rajtas uzi parton de tiu profito por E-reklamoj, mi povas daŭrigi E-anoncojn. | ||||
| Je crois qu'un jour, suite à mon défi, tel celui d'une fourmi attaquant un éléphant, les citoyens et les personnalités de l'UE réaliseront que l'anglicisation mondiale provoque la perte des droits linguistiques et autres injustices qui s'en suivent. Un jour, les supporters de l'espéranto seront suffisamment nombreux et la vague grandira. Si l'Union Européenne adopte l'espéranto comme langue commune, le monde entier suivra. Les citoyens du monde pourrons tous communiquer entre eux sur un pied d'égalité. Chacun pourra téléphoner en Afrique, en Chine et en Argentine. | Mi kredas ke iam, pro mia defio kiel de formiko atakanta elefanton, la civitanoj kaj gravuloj de EU komprenos ke angliĝo de la mondo signifas perdon de lingvaj rajtoj kaj maljuston. Tiam subtenantoj multiĝos kaj grandiĝos la ondo. Se EU adoptos E-on por komuna lingvo, la tuta mondo sekvos. La mondanoj trempiĝos en libera komunikado. Ĉiuj povus telefoni al Afriko, Ĉinio kaj Argentino. | ||||
| Résultats des publicités | Rezultoj de reklamoj | ||||
| Après la publication italienne dans "La Repubblica" en 2003, huit parlementaires promirent à la Fédération Espérantiste Italienne qu'ils proposeraient à la commission de considérer l'Espéranto comme moyen de résoudre le problème de communication dans l'Union.. | Post la anonco en la itala “La Repubblica” en 2003, 8 parlamentanoj promesis al Itala E-Federacio, ke ili proponos en la EU-komisiono ke E-o estos la plej bona solvo por la EU komunikado. | ||||
| Résultat de la première parution dans "Le Monde", l'espérantiste M. Jean Gayet m'a informé que trois lycées dans la banlieue de Paris avaient commencé à enseigner l'Espéranto depuis janvier 2004. | Rezulto de 1-a anonco en “Le Monde”, E-isto s-ro J. Gayet informis al mi, ke 3 liceoj en antaŭurboj de Parizo ekinstruis E-on ekde januaro 2004. | ||||
| Le 1° janvier 2005, j'ai reçu d'un couple français, Monique et Maurice Juy, le courrier électronique suivant en japonais : | 1-an de januaro en 2005, mi ricevis japan-lingvan retmesaĝon de francoj ges-roj Monique kaj Maŭrice Juy, jene. | ||||
| "J'ai lu votre publicité, le 26 septembre 2004, intitulée "Parlez-vous Européen?", dans "Le Monde". Elle apporte une information indispensable et suffisamment efficace, j'ai commencé à l'apprendre. L'Université de Californie a établi que l'Espéranto est la langue la plus claire et la plus facile pour traduire par ordinateur, comparativement à 12 autres langues. Je vous remercie pour votre immense contribution à l'information des Français. Si l'UE adopte l'Espéranto, ce sera la première étape pour sauvegarder toutes les langues européennes. Ce sera sera une décision heureuse et qui fera date pour protéger toutes les langues du monde. Une Japonaise, Mme Sakuraj, qui est l'épouse de mon neveu, a traduit en japonais." | “Mi legis vian reklamon en la 26a de septembro 2004, titolita “Ĉu vi parolas Eŭropan” en “Le Monde”, kiu enhavas necesan kaj sufiĉe trafan informon pri E-o, kaj mi eklernis ĝin. Universitato de Kalifornio atestis, ke E-o estas la plej klara kaj facila lingvo por traduki per komputilo, kompare kun 12 lingvoj inkluzive de la angla. Mi profunde dankas vian grandegan kontribuon doni informon al francoj. Se EU adoptos E-on, tio estos unua etapo por konservi ĉiujn eŭropajn lingvojn, kaj epokfara bonnovaĵo por pluvivo de ĉiuj lingvoj de la mondo. Japanino s-ino Sakurai, kiu estas edzino de mia nevo, tradukis japanen.” | ||||
| Voici quelques enseignements d' Oomoto | Mi prezentas kelkajn instruojn de Oomoto. | ||||
| ・Ne
laisse pas n'être qu'inutile même une miette, une feuille de légume,
née de la faveur du ciel et de la terre. ・N'oublie jamais la faveur Divine: même dans un grain de riz se trouvent les trois dieux du ciel et de la terre. ・Du feu, du ciel et de la terre, viennent les faveurs qui nous nourrissent. Voilà le vrai visage divin du ciel et de la terre. (l'original a été versifié par Sumiko Deguchi, la deuxième guide spirituelle) |
・Nur
senutila ne lasu eĉ peceton, legomfolian, naskitan el favoro de l’
ĉielo kaj tero ・Favoron Dian forgesu neniam: eĉ en rizero troviĝas la Tri Dioj de l’ ĉielo kaj tero ・De l’ fajro, akvo kaj tero, la favoroj kiuj nutras nin. Jen Di-figuro vera de l’ĉielo kaj tero (Origine versis Sumiko Deguchi, la dua spirita gvidantino) |
||||
| Tous les adeptes d'Oomoto déclament les phrases à voix haute avant les repas. Ils ont une manière de vivre qui est la clé pour éviter les problèmes d'environnement. Par exemple, je garde dans deux boîtes les documents utilisés d'un côté; dans l'une, le papier non plié pour faire des copies; dans l'autre, les feuilles pliées que j'utilise pour mon courrier, avec la mention: "Pour préserver la forêt. Merci pour votre compréhension". J'écris aussi un but par feuille, pour épargner la forêt. Je ne prends pas la première classe en train, en bateau, ni en avion, car elle consomme plus d'énergie et de matériaux. Ma petite voiture consomme moins de 3,5 litres aux 100 km, etc.... | Ĉiuj Oomotanoj laŭte deklamas la frazojn antaŭ la manĝoj. Ili enhavas ŝlosilan vivmanieron por eviti medi-problemojn. Unuflanke uzitajn dokumentojn mi apartigas en 2 kestetoj; dorsflankon de senfalda papero mi reuzas por kopii, kaj de faldita papero por leteroj, kun papersuba klarig-frazo: "por ne forhaki arbarojn, bv. komprenu". Ankaŭ mi skribas 1 celon 1-folie, por konservi arbaron. Mi ne uzas 1-an klason de trajno, ŝipo kaj aviadilo, ĉar ĝi foruzas pli da energio kaj materialoj. Mia eta aŭtomobilo povas veturi 29 km per 1 litro da benzino, ktp. | ||||
| Je mange : 1° comme plat principal; du riz complet ou du pain gris fait de froment non-raffiné; 2° des légumes, 3° du tofu et d'autres produits à base de fèves; 4° des algues; 5° un petit bout de poisson avec ses arêtes. Je m'efforce de ne rien manger d'autre. | Mi manĝas: 1-e, plengrajnan rizon aw brunan panon el ne-rafinita tritiko kiel ĉefmanghajhon. 2-e, legomojn. 3-e, tofuon kaj aliajn fabaĵojn. 4-e, marherbojn. 5-e, malgrandajn fiŝojn kun ostoj. Mi klopodas ne manĝi kromaĵon. | ||||
| Par un tel repas, on économise de la nourriture, et on peux en redistribuer aux nécessiteux. La production d'aliments carnés engloutit vingt fois plus de récoltes, et fait souffrir des animaux. Une alimentation végétarienne est bonne pour la santé, ce qui réduit par dix les dépenses médicales. En l'espace de trois jours, on voit disparaître la constipation, cause de presque toutes les maladies. Si vous souffriez de quelque malaise, trois mois plus tard, vous vous sentirez nettement en meilleure condition. Et vos 5.000 milliards de cellules se renouvelleront complètement en trois ans, donc, votre corps ne contractera pas facilement de maladie. Votre vie s'allongera de 10 ans en moyenne. | Per tia manĝo, oni ne nur ŝparas nutraĵon, sed ankaŭ restigas por malriĉuloj. Viando ja forkonsumas 20 oblon da rikoltaĵoj, kaj oni evitas suferon de mamuloj. Samtempe tio donas sanon, elspezoj al kuracistoj dekoniĝos. Ene de 3 tagoj malaperos konstipo, kiu estas fonto de preskaŭ ĉiuj malsanoj. Se vi suferis ioman malsanon, 3 monatojn poste vi klare sentos plibonan staton. Viaj 5000-miliardaj ĉeloj tute estos ŝanĝiĝintaj post 3 jaroj kaj via korpo ne facile kaptos malsanon. La vivo plilongiĝos je 10 jaroj averaĝe. | ||||
| De plus, il importe de prévenir toutes les maladies en mangeant modérément et en pratiquant un exercice physique quotidien sans modération. | Plie gravas ke oni preventas ĉiujn malsanojn per ne-troa manĝado ne-ĝissata kaj ĉiutaga korpo-ekzercado. | ||||
| Un seul Dieu, un seul Monde, Une seule Langue-pont. | Unu Dio, Unu Mondo, Unu Interlingvo | ||||
| Tel est le slogan d'Oomoto et je crois que si cet esprit souffle sur le monde, ce sera la clé pour réaliser une vraie paix mondiale. "Un seul Dieu" signifie collaboration entre toutes les religions, et "Un seul Monde" signifie former une organisation comme l'Union Européenne à l'échelle mondiale, autrement dit, ce serait l'avènement du fédéralisme mondial. | Tio estas slogano de Oomoto kaj kiam tiu spirito trairas la mondon, mi kredas ke realiĝos vera mondpaco. ‘Unu Dio’ signifas kunlaboron inter ĉiuj religioj, kaj ‘Unu Mondo’ signifas fariĝi organizo kiel EU mondoskale, alivorte antaŭenigon de monda federalisma movado. | ||||
| Ma prière à Dieu chaque matin, la voici: que se réalise aussi vite que possible "Un seul Dieu, Un seul Monde, Une seule langue de communication" et que disparaissent dans le monde les expérimentations sur les animaux . | Mia matena ĉiutaga preĝo al Dio estas jene: realiĝu laŭeble rapide ‘Unu Dio, Unu Mondo, Unu Interlingvo’ kaj malaperu el la mondo bestaj eksperimentoj. | ||||
| J'ai surtout appris du regretté maître Hidemaru Deguchi "la passivité conduit à l'enfer, l'activité, au ciel" et "En danger de mort, les forces sont décuplées". Cela m'a incité à lancer le défi d'une révolution linguistique. | Mi lernis de bedaŭrata Majstro Hidemaru Deguchi, precipe “Per pasiveco inferen, per aktiveco ĉielen”, kaj “Kiam estiĝas vivriska situacio, oni ricevas ajnan forton”. Tio instigis min defie alstrebi lingvorevolucion. | ||||
| Vers la paix, non vers l'affrontement | Ne al batalo, sed al paco. | ||||
| "Nous devons être toujours en harmonie, le monde est fait de nombreux êtres qui s'opposent, pourtant nous devons vivre en harmonie au lieu de nous battre." | “Ni devas esti ĉiam en harmonio, la mondo konsistas el multaj kontraŭstarantoj, tamen ni devas harmoniiĝi, anstataŭ batali.” | ||||
| Veuillez considérer le monde autour de vous. Les puissants qui parlent anglais ne croient pas que tous les hommes sont égaux. Si des criminels trouvent refuge dans un appartement, est-ce qu'on a le droit de bombarder cet appartement? Si les puissants apprenaient l'Espéranto, de la même façon que des Africains, des Asiatiques et des Musulmans, ils prendraient vraiment conscience que tous les hommes sont égaux et découvriraient l'arrogance de leur attitude. Quand on profite d'une situation extraordinairement privilégiée, on n'a plus conscience de la douleur des autres. | Bv. vidu la mondon. Potenculoj angle parolantaj ne pensas ke ĉiuj estas egalaj. Se iuj krimuloj fuĝas en iun apartamenton, ĉu iu rajtas bombi tiun apartamenton? Se potenculoj eklernos E-on, same kiel afrikanoj, azianoj kaj islamanoj, ili vere ekvekiĝos ke ĉiuj estas egalaj, kaj ekscios sian arogantan sintenon. Ricevinte nekredeblan privilegion, oni ne plu povas senti alies dolorojn. | ||||
| La violence engendre le désir de vengeance. Les dirigeants des pays anglophones veulent acquérir du pétrole et tirer un profit maximum de leur industrie d'armement, la plus gigantesque de toutes, même au prix d'un lac rempli du sang des victimes, et sans égard pour ceux qui ont perdu mains, jambes ou yeux.. | Perforto nur naskas venĝemon. La gvidantoj de la anglalingvaj landoj akiras petrolon kaj enorman profiton el armila industrio, plej amasa el ĉiuj branĉoj, interŝanĝe al lageto da sango de mortintoj, kaj al multegaj homoj perdintaj manojn, gambojn, okulojn. | ||||
| En 2005, le Journal de l'Economie Japonaise du mois de juillet rapportait que pendant la guerre d'Irak 24.865 civils avaient péri, dont 37% à cause d'un bombardement aérien (selon NRO "Iraq body count"). Peut-on permettre ça? | En 2005, julia Japana Ekonomia Ĵurnalo raportis, ke dum du jaroj de milito en Irak mortis 24,865 civitanoj, 37% el ili pro aerbomboj (laŭ NRO “Iraq Body Coŭnt”). Ĉu tio estas permesebla? | ||||
| Pendant que 93% de la population tente de maîtriser la langue anglaise en cinq à dix ans, les anglophones consacrent leur temps à la technologie et à la recherche de pointe. Cela contribue à faire perdurer les inégalités, et accroît le fossé entre riches et nécessiteux. Cela forme le berceau du terrorisme. Dans ce monde, existe de nombreuses causes de conflit, mais il est possible d'instaurer la paix en maintenant patiemment le dialogue. Il ne faut sous aucun prétexte faire la guerre, mais collaborer harmonieusement. | Dum pli ol 93% de la homaro luktas kontraŭ la angla 5-10 jarojn, la anglaparolantoj dediĉas sin al avangarda teknologio kaj novinventado. Tio igas la malegalecon daŭri, kaj plivastigas la diferencon inter mizero kaj riĉo. Tiaj cirkonstancoj naskas terorismon. En la mondo kunloĝas multaj kontraŭstarantoj, sed nur per longtempa kaj pacienca interparolo eblas establi pacon. Ni nepre devas ne batali, sed harmoniiĝi. | ||||
| La vrai raison de ma venue à Zakopane. | La vera kialo por veni al Zakopane | ||||
| Veuillez considérer le monde de l'Espéranto tel qu'il est actuellement. D'une part l'Espéranto est, après l'anglais, la deuxième langue la plus utilisée pour la communication internationale sur Internet et, dans l'Encyclopédie en ligne Wikipedia, il occupe le 14° rang parmi toutes les langues. | Bonvole vi ĉiuj vidu E-ujon precize kaj profunde. Unuflanke E-o estas post la angla la dua plej uzata lingvo en internacia komunikado reta, kaj en la ret-enciklopedio Vikipedio ĝi okupas la 14-an rangon inter ĉiuj lingvoj. | ||||
| Mais, d'autre part, la revue "Esperanto" du mois de mai 2005 indiquait que le livre ayant fait un record de vente "Voyage au pays de l'Espéranto" s'était vendu à 1672 exemplaires et que le suivant, "Pasporta Servo", s'était vendu à 1636 exemplaires. Un nombre aussi insignifiant est à peine croyable. On pourrais supposer qu'il manque là un ou deux zéros. | Sed aliflanke la maja revuo (2005) “Esperanto” indikis ke la plej furora libro “Vojaĝo en E-lando” vendiĝis je 1.672 ekzempleroj, kaj la 2a furoraĵo “Pasporta Servo” je 1,636 ekzempleroj. Ĉu ĉiuj ne pensas iom strange? Mi pensas ke tie mankas almenaŭ 1 nulo, eĉ 2 nuloj. | ||||
| Les membres individuels de l'UEA sont à peine six mille (avec les membres des pays, environ 25.000). Durant quelques années leur nombre a diminué, mais l'année dernière, 142 personnes se sont ajoutées pour atteindre 5.856 affiliés. Là encore nous manquent un ou deux zéros. Cela signifie que nous sommes pas plus qu'une toute petite ville, bien que le Docteur Zamenhof ait inventé une langue magistrale pour 6 milliards d'hommes. (On estime à quelques centaines de mille jusqu'à un million, le nombre d'espérantistes dans le monde, mais pour les espérantistes des pays sous-développés, la cotisation annuelle est trop élevée) | Kaj individuaj membroj de UEA estas nur preskaŭ 6 mil (kun landaj membroj ĉ. 25,000). Dum kelkaj jaroj la nombro daŭre malgrandiĝis, nur lastjare multiĝis je 142 personoj ĝis 5,856. Tie ankaŭ mankas 1 aŭ 2 nuloj. Tio spegulas ke ni estas kiel malgranda urbeto, kvankam D-ro Zamenhof inventis epokfaran lingvon por 6 miliardoj. (Ekzistas en la mondo kelkcent mil ĝis 1 miliono da E-istoj, sed por Esperantistoj en landoj kun malaltaj salajroj, la jarkotizo ŝarĝiĝas peze) | ||||
| Je crois que finalement les non-anglophones n'accepteront pas d'éternellement privilégier les anglophones dans l'UE. Les autres pays suivront le choix de l'Union Européenne. | Mi firme kredas ke finfine ne-anglaj parolantoj ne akceptos doni eternajn privilegiojn al anglaj parolantoj en EU. Tiam ĉiuj landoj en la mondo sekvos Eŭropon. | ||||
| Dans son livre "La Zamenhof-strato" (la rue Zamenhof), mon ami journaliste à la télé polonaise, Roman Dobrzynski, a écrit ceci : "Le Docteur Zamenhof a dit trois choses importantes pour l'Espéranto" | Laŭ la libro “La Zamenhof-strato” verkita de mia amiko, la Pola TV-ĵurnalisto R. Dobrzynski, “D-ro Zamenhof menciis 3 gravajn aferojn por la venko de E-o”. | ||||
| 1°il
faut qu'il soit excessivement facile à apprendre; 2°que tous ceux qui l'apprennent comprennent aussitôt les hommes des autres nations; 3°qu'il permette de vaincre l'indifférence du monde. |
1-e,
ĝi estu eksterordinare facile lernebla. 2-e, ĉiuj kiuj ellernas ĝin, tuj kompreniĝu kun homoj de aliaj nacioj. 3-e, venki la indiferentecon de la mondo. |
||||
| Le Docteur Zamenhof a déjà réalisé le premier et le deuxième point. Mais pour le troisième, il n'a pas réussi. C'est ce troisième point qui m'a interpellé. Si les européens parvenaient à se défaire de leur indifférence, le monde entier aurait une grande chance de s'améliorer, plus que cela a jamais été le cas. | D-ro Zamenhof jam realigis la 1-an kaj la 2-an, sed pri la 3-a li ne sukcesis. Mi vekiĝis pri la 3-a. Se ni povus forigi la indiferentecon de la eŭropanoj, atendas nin la plejgranda ŝanco, unuafoje en la mondhistorio. | ||||
| La regrettée Mme Klara Zilbernik, bien connue de tous, épouse de Zamenhof - a été la principale victime de l'idéalisme de son mari, dont la conviction lui causa une suite sans fin de tracas financiers pénibles. En 1890, Zamenhof confessa dans une lettre à son ami: "ma situation a atteint un état de crise". Et ils durent déménager de Varsovie pour la campagne à cause de leur pauvreté. J'ai beaucoup compati à la situation de la famille Zamenhof à cette époque. J'ai lu le livre trois fois et chaque fois j'ai été touché au plus profond de mon cœur (l'exposé a été interrompu quelque temps dû à l'émotion que n'a pu contenir l'orateur). Heureusement pour notre avenir, l'Espéranto est apparu, malgré les conditions incroyablement difficiles de sa naissance. | Karmemora Klara de ĉiuj konata, la edzino de Zamenhof - estis la ĉefa viktimo de lia idealismo. Lia ideal-serĉado donis al ŝi senfinan ĉenon de penigaj klopodoj kaj malriĉo. En la jaro 1890 Zamenhof konfesis letere al sia amiko ke “Mia situacio atingis krizan staton”. Kaj ili devis translokiĝi al kamparo el Varsovio pro malriĉo. Mi profunde kompatas la situacion de la tiama familio Zamenhof. Mi legis la libron 3 foje, kaj ĉiam mi emociiĝis ĝis korfundo (haltis la prelego iom da tempo dum mia plorado). Sed feliĉe naskiĝis E-o por la estonteco de la mondo, malgraŭ la nekredeble malfacilaj kondiĉoj. | ||||
| Enfin, je demande à tous ceux qui m'écoutent: trouvez dix nouveaux espérantistes et faites-les adhérer à TEJO (Tutmonda Esperantista Junulara Asocio: association mondiale des jeunes espérantistes) et aussi à UEA (Universala Esperanto Asocio, association universelle d'Espéranto). Je vous le demande. Faites connaître l'Espéranto à vos amis, vos parents et vos enfants, je vous en prie. Et si l'UE prend conscience de la discrimination linguistique mondiale, nous aurons besoin d'un très grand nombre de professeurs d'Espéranto. Nous contribuerons ainsi à un événement historique grandiose et pour l'éternité. La naissance de l'UE est une chance unique dans l'histoire de l'humanité. | Laste, mi petas al ĉiuj aŭskultantoj: kolektu 10 novajn E-istojn kaj aligu ilin al TEJO kaj ankaŭ al UEA. Mi petas. Bv. propagandu E-on al viaj geamikoj, familianoj kaj infanoj, mi petas. Kaj se EU vekiĝos pri la mondskala lingvodiskriminacio, ni bezonos multege da E-instruistoj. Ni kontribuos al grandioza kaj epokfara evento poreterne. Naskiĝo de EU estas la nura, unua kaj lasta, ŝanco en la homara historio. | ||||
| Onisaburo Deguchi a prédit en 1945, juste après la deuxième guerre mondiale: "La défaite du Japon nous confère une plus noble mission: la paix mondiale. Ce moment approche. Quand nous aurons réalisé le désarmement, la paix régnera pour la première fois sur le monde entier". Quand on aura établi l'égalité linguistique, on pourra commencer à débattre d'une paix mondiale durable. | Onisaburo Deguchi aŭguris en la jaro 1945 ĵus post la Dua Mondmilito: “La japana malvenko entenas noblan mision direkte al mondpaco. Tiu tempo estas iom post iom proksimiĝanta, kaj kiam komplete neniiĝos la monda armilaro,unuafoje realiĝos mondpaco”. Post la establo de lingva egaleco, unuafojeoni ekdiskutos pri vera monda paco. | ||||
| Les guides spirituelles successives d'Oomoto affirment que tant que l'Espéranto n'est pas devenu la langue commune planétaire, nous ne parviendrons pas à la paix mondiale. C'est pourquoi je consacre tant d'énergie pour réaliser cela. Et je me battrai sans relâche pour vaincre l'indifférence vis-à-vis de l'espéranto. | Sinsekvaj spiritaj gvidantinoj de Oomoto asertadas, ke se E-o ne estos monda komuna lingvo, ni ne atingos mondan pacon. Tial, mi oferas mian tutan energion por plenumi tion, kaj por nuligi indiferenton rilate E-on. | ||||
| Veuillez faire croître 10 fois notre communauté par l'enthousiasme de votre jeunesse. Je suis convaincu que vos actions diligentes influenceront votre voisinage, puis votre pays et l'Europe toute entière. Enfin l'Espéranto touchera le monde entier. Je vous remercie de tout cœur pour votre attention. Je demande avec insistance à chacun d'entre vous: trouvez dix nouveaux adhérents à notre mouvement et captez leur intérêt. C'est ce que je souhaite de tout cœur. Merci beaucoup. | Bv dismultigi nian komunumon 10 oble per viaj junaj povoj. Mi forte kredas, ke viaj diligentaj agadoj influos al via najbarejo, poste plivaste al viaj landoj, kaj influos al tuta Eŭropo; kaj mi certas ke iam E-o atingos la tutan mondon. Mi kore dankas vin por aŭskulti diligente mian parolon. Mi profunde petas al vi ĉiuj: kolektu kaj kaptu 10 novajn E-istojn, E-amantojn kaj E-movadistojn. Tion mi elkore deziras. Koregan dankon. |
| P.S. Après la conférence qui a duré une heure et vingt minutes (abrégée ici à la moitié), tous sont restés présents pendant 40 minutes, et de nombreuses questions ont été posées. En voici deux représentatives : | PS: Post la 1 horo kaj 20 minuta prelego, (ĉisupre mallongigita ĝis ĉ. duono) neniu foriris dum 40 minutoj, kaj oni faris multajn demandojn. Jen estas reprezentaj. |
| 1- Combien d'argent dépensez-vous pour la campagne dans la presse? | 1. Kiom da mono vi elspezas por la anonc-kampanjo? |
| J'accomplis les enseignements des guides spirituelles successives d'Oomoto; je crois donc déplacé de publier ici les montants. Pour vous donner une idée, le prix d'une publication d'une page dans le Journal de l'Economie Japonaise, qui est lu par 3 millions de décideurs, est de 150 000 dollars. Je pense que mon défi nécessite quelques millions de dollars pour faire bouger les membres de l'UE. Quand j'ai été certain du succès du "Walkin'Bag", j'ai lancé la campagne de presse, car j'avais le sentiment que c'était une chose urgente. Bien entendu, il y a d'autres initiatives importantes dans le mouvement espérantiste. | Mi plenumas la instruojn de la sinsekvaj spiritaj gvidantinoj de Oomoto, do opinias nekonvena ĉi tie publikigi monsumon. Mi donas iom da informoj, ke kosto de tutpaĝa anonco en Japana Ekonomia Ĵurnalo estas 150,000 dolaroj, por legigi al 3 milionoj da japanaj gvidantoj. Mi pensas ke mia defio bezonas kelkmilionojn da dolaroj por veki EU-anojn. Kiam mi certis pri la sukceso de Walkin'Bag, mi startis la anonc-kampanjon. Ĉar mi sentis inspiron ke tio estas urĝa afero. Kompreneble ankaŭ tre gravas aliaj diversaj E-movadoj. |
| 2- Parlez nous de l'état actuel de la campagne publicitaire? | 2. Bonvole rakontu pri la denuna reklam-kampanjo. |
| Le président de EEU, O'Riain m'a suggéré, après 15 annonces en Europe, de me concentrer sur la France, car elle détient un rôle clé dans la résistance linguistique. Si les Français prennent conscience de l'inéquité et de l'injustice linguistiques, les Allemands en prendront conscience aussi. Donc, après la France, je mènerai ma campagne en Allemagne. Pour l'instant les Allemands ne veulent même pas entendre le mot "Espéranto", car tous les jeunes parlent anglais. Si les Français et les Allemands se sentent concernés, les 23 autres pays suivront. Et le président de UEA, Corsetti, m'a suggéré que la Belgique a son importance, car tous les parlementaires européens logent à Bruxelles pendant la semaine. Je poursuivrai selon les suggestions de ces deux hommes éminents. | Prez. de EEU O’Riain sugestis al mi, post 15 reklamoj en mezeŭropaj landoj, koncentriĝi al Francio, ĉar ĝi tenas ŝlosilan rolon por lingva revolucio. Se, ili vekiĝos pri lingva malegaleco kaj maljusteco, germanoj ankaŭ rimarkos la grandegon de la lingva problemo. Do, post Francio mi reklamados en Germanio. Nun germanoj ne volas aŭdi eĉ la nomon de E-o, ĉar la plimulto da germanaj junuloj povas paroli angle.Se francoj kaj germanoj ekvekiĝos, ceteraj 23 landoj sekvos. Kaj prez. de UEA Corsetti sugestis al mi ke ankaŭ Belgio estas grava, ĉar ĉiuj EU-Parlamentanoj loĝas dum la semajno en Bruselo. Mi daŭrigos laŭ la opinioj de la 2 eminentuloj. |
| J'ai reçu de nombreux conseils sur la manière de faire de la publicité. Mon expérience de la publicité est la suivante: la 1° fois, on lit uniquement titre, la 2° fois, on lit un peu, la 3° fois, on lit tout et la 4° fois, on décide d'acheter. Et les lecteurs veulent savoir “qui essaye quoi?”. Donc, nous devons continuer obstinément. Un jour, on le reconnaîtra. | Mi ricevis multajn sugestojn kiel reklami. Sed mia sperto de reklamo estis, ke 1-a foje oni legas nur la titolon, 2-a foje oni legas iomete, 3-a foje tute legas kaj 4-a foje, oni decidas aĉeti. Kaj plie legantoj pleje volas scii “kiu provas fari kion?” Do, ni devas daŭrigi obstine. Iam oni agnoskos. |